Logopedia - informacja dla rodziców dzieci z gupy I i II - ćwiczenia

Wady wymowy w przedszkolach to norma. Opieką logopedyczną z roku na rok objętych jest coraz więcej dzieci. Specjaliści mają pełne ręce roboty i alarmują, by ćwiczyć aparat mowy z dzieckiem w domu: w ten sposób działając profilaktycznie i leczniczo. Istnieje mnóstwo ciekawych form zabaw, które można powtarzać wspólnie przed lustrem. Oczywiście bez presji!

Najczęstsze przyczyny problemów z aparatem mowy

U większości dzieci mających wady wymowy istnieją problemy ze sprawnością narządów artykulacyjnych. Kluczem do sukcesu jest usprawnienie pracy języka, warg, policzków i podniebienia miękkiego. Częstą przyczyną wad wymowy u dzieci trzy i czteroletnich są złe nawyki związane z oddychaniem i przełykaniem. Bywa, że przeszkody napotykamy w budowie anatomicznej zbyt krótkim wędzidełku językowym, przerośniętym języku i innych.

Mowa trzylatka

-trzylatek rozumie, co się do niego mówi,

- spełnia proste polecenia,

- umie się przedstawić,

-zadaje pytania, ale często mało precyzyjnie,

- powinien wymawiać wszystkie głoski – ą może wymawiać jako om, sz, ż, cz, dz mogą być -wymawiane jako ś, ź, ć, dź, r jako l

Mowa czterolatka

-rozumie i wykonuje polecenia,

-sprawnie się komunikuje,

-rozróżnia i nazywa kolory,

-odpowiada na pytanie, co robi i dlaczego,

-używa określeń czasowych, czasem je myli mówiąc: „wczoraj będę w sklepie”,

-zadaje dużo pytań,

-powinien wymawiać twardo głoski s,z, dz,

-głoski sz, ż mogą być jeszcze wymawiane jako s, z,

-głoska r może być wymawiana jako l (aparat mowy zazwyczaj jeszcze nie jest gotowy do -wymawiania głoski r, dlatego nie zmuszajmy dziecko, by mówiło „prawidłowo”, by nie wywołać nieprawidłowej głoski „r”)

Ćwiczenia logopedyczne dla dzieci trzy i czteroletnich

Ćwiczenia logopedyczne wymagają systematyczności i czasu. Najlepiej wykonywać je przed lustrem, z czasem będzie można ćwiczyć w każdych warunkach. Zazwyczaj wystarczy kilka minut dziennie w formie zabawy.

Oto proste zabawy logopedyczne, które można przeprowadzać samodzielnie z dzieckiem:

-nabieranie powietrza nosem i wypuszczanie ustami,

-dmuchanie na papierowe łódeczki znajdujące się w misce z wodą,

-naśladowanie odgłosów zwierząt – kotem mruczy „mmmm”, kotek ziewa (naśladowanie), wąż syczy – „ssss”, pszczoła bzyczy „bzzz”, pociąg jedzie „fufufu”.

-nauka unoszenia języka na górne zęby,

-zlizywanie słodkiego kremu z podniebienia przy szeroko otwartych ustach,

-winda – przy otwartych ustach poruszanie językiem raz do góry raz na dół,

-zakładamy górną wargę na dolną i odwrotnie,

-kląskanie językiem, naśladowanie mlaskania,

-masaż języka poprzez wysuwanie go przez lekko rozwarte zęby,

-wysuwanie warg i układanie w ryjek, cofanie w uśmiech,

-wymawianie na przemian a-o,

-wymawianie uuu a następnie iiii,

-dmuchanie na piłkę pinpongową,

-wysuwanie warg do przodu i krążenie kółeczek,

-próba dotykania językiem nosa, brody, policzków,

-dotykanie językiem raz dolnych, raz górnych zębów przy maksymalnie otworzonych ustach, -nadymanie policzków,

-wciąganie policzków,

-naprzemienne nadymanie i wciąganie policzków.

Uwaga, wszystkie ćwiczenia powinny odbywać się w formie zabawy! Nigdy nie dłużej niż przez kilka minut (5-10), należy je wpleść naturalnie w rytm dnia, nie przykładając do nich zbyt dużej wagi, unikając presji i zdenerwowania. To bardzo ważne, by nie zniechęcić dziecka i nie zakodować komunikatu, że słabo mówi. Jeśli tak się stanie, uzyskamy efekt odwrotny od zamierzonego!
 

W załącznikach przesyłam propozycje ćwiczeń oraz karty pracy

Pozdrawiam

Patrycja Gołębiewska